Laatst aangepast op zondag, 13 december 2009 21:08
Ook in de 3de ronde wisten we te winnen. Met een ruime winst in de eerste ronde van wat aanstormend talent, en met een vrije tweede ronde, blijven we dus ongeslagen. Maar voordat rond 16.00 uur de eindstand 3½-4½ bereikt was, was er al weer van alles gebeurd.
Het begon al donderdagavond. Berry gaf aan niet meer extern te willen spelen, zodat het achttal wat ik al op de been had gebracht een zevental werd. “Geen probleem”, zei ik nog, “genoeg reserves!”. Maar welke reserve ik ook aansprak, ik kreeg overal nul op mijn rekest. Na 743423 telefoontjes gepleegd te hebben op vrijdagmorgen, heb ik in arme moede Berry nogmaals gebeld, met de vraag of hij niet nog een keer over zijn hart wilde strijken. Gelukkig, dat wilde hij wel, dus had ik weer een achttal. Nogmaal bedankt, Berry! Pffff… Maar dan, zaterdagmiddag, 12:20 uur, verzameltijd bij de Balans. Spontaan was mijn achttal weer een zevental, daar de heer Shakeel Hoosein niet aanwezig bleek te zijn. Hem geprobeerd te bellen, maar hij nam maar niet op. Ook nog naar zijn thuisadres geweest, maar ook daar was hij niet. Tja, dan maar (zeer gedesillusioneerd) met een zevental naar Nuenen. Snukverjukke!
Om klokslag 13.00 uur waren we bij de speelzaal in Nuenen. We begonnen dus met een leeg zevende bord, want ook tijdens de rit naar Nuenen kregen we de heer Shakeel Hoosein niet te pakken. We hebben onderweg nog wat alternatieve straffen voor hem verzonnen, maar aangezien we tot nu toe nog niet weten wat de oorzaak van zijn afwezigheid is, houden we die nog maar voor ons zelf. Weet je wat, ik probeer hem nu nog even te bellen... (Zaterdag 12 december 18:20 uur)... nee, helaas, weer de voicemail. Ook achter bord 2 nam maar één speler plaats: de tegenstander van Berry was ook nog niet aanwezig. “Die komt nog wel, hoor”, verzekerde de teamleider van het tweede team van Nuenen. Ook hij kwam achteraf bedrogen uit...
Goed, dan waar het eigenlijk allemaal om te doen is: DE SCHAAKWEDSTRIJDEN. Op bord 3 startte twee tornado-spelers, Emile en diens tegenstander, zodat deze partij al voor 13:30 uur klaar was. Echt waar! Gelukkig was de uitkomst positief voor ODI, want de mooie aanval van Emile werd met een punt beloond: 0-1.
Shakeel nog maar eens bellen, nee, weer voicemail. Dit werd dus een nul voor ODI. Maar gelukkig, de beoogde tegenstander van Berry was er om 14:00 uur ook nog niet. Gevolg: voor beide teams een reglementaire overwinning, zodat de stand 1-2 werd in ons voordeel. Weet nog wel dat ik dacht: regel ik Berry die eigenlijk niet kan, haal hem over voor zijn laatste wedstrijd, en dan heeft hij geen partij gehad! Overmacht, ik weet het, maar echt leuk vond ik het niet voor Berry. Hé, krijg net een SMS binnen van een zekere heer Shakeel Hoosein (18:26 uur). Uit dit bericht blijkt dat Shakeel een heel leuke vrijdagavond heeft gehad... Ook staan er zijn excuses in, en dan ben ik al snel vergevingsgezind. Misschien was dat wel anders geweest als we niet gewonnen zouden hebben. Zijn alternatieve straf, welke in onderling overleg met het zevental gekozen zal worden, zal nog wel zijn kant uit komen! Echt wel! Hoe dan ook, we waren bij een 1-2 voorsprong. Henk Strik (5) kon niet voorkomen dat de stand weer gelijk werd getrokken. Hij verloor al snel één pion, en toen ik even later ging kijken was hij klaar om gefileerd te worden. Even daarna legde hij dan ook zijn koning om.
Gelukkig kon Roman (4) de stand weer voor ons voordelig maken. Na een zeer onorthodoxe opening (de orang-oetang, de Sokolsky of ook wel de Poolse opening), en een foutje na een zet of tien, kwam Roman toch redelijk ongeschonden uit de opening (twee lichte stukken tegen een toren en een pion). Uiteindelijk werkte de twee lichte stukken goed samen, en konden de torens van Romans tegenstander geen goede voortzetting vinden. Het daadwerkelijke einde van de partij heb ik niet meegemaakt, maar een proficiat voor Roman is wel op zijn plaats. De zaterdagcompetitie is gelukkig de avondcompetitie niet, hè, Roman?! Gevolg: 2-3 voor ons!
Wilfred (1) speelde een degelijke partij, en kon middels de onoplettendheid van zijn tegenstander een stuk winnen. Niet veel later liet hij een toren instaan! Dat deed hij met opzet, want de toren was vergiftigd: dat zou een mat in drie tot gevolg gehad hebben. Om deze matdreiging te pareren, werd Wilfreds tegenstander flink in de verdrukking gebracht. Teveel naar zijn tegenstanders mening, want na 26 zetten legde hij, tot de verbazing van Wilfred zelf, zomaar ineens zijn koning om. Mogelijk had Wilfred de wedstrijd, met een stuk voorsprong, wel tot winst kunnen uitspelen, maar hij werd dus geheel onverwacht door zijn tegenstander uit zijn denkmodus getrokken: 2-4. Gelijkspel in ieder geval binnen!
Fazeel (6) kwam met wat onderontwikkeling uit de opening, en liet pardoes in het middenspel zijn dame insluiten! Deze kon nog wel gered worden, maar dat kostte hem dan wel een stuk, en ook de dames verdwenen van het bord. Uiteindelijk lukte het de tegenstander van Fazeel om steeds meer stukken te ruilen, zodat de kansen van Fazeel steeds kleiner werden. En inderdaad, rond 15:30 uur was het uit: 3-4.
Henk Vissers (8) moest dus minimaal remise spelen. Uit de opening had Henk al twee pionnen gewonnen, en ook in het middenspel breidde hij zijn voorsprong in hout uit. Uiteindelijk stond hij ronduit gewonnen (K,T,L + 3 pionnen tegen K,T). Henk drukte de tegenstander steeds verder de hoek in, en uiteindelijk zetten hij hem vast in de hoek (witte koning op h1, zwarte toren op g2 en zwarte pion op h3). Dat gaf Henks tegenstander de mogelijkheid om hem duidelijk te maken dat er ook zoiets bestaat als een dolle toren in het edele schaakspel: een toren die gewoon tegen de koning ongedekt schaak geeft! Onder de druk van al die toeschouwers-ogen vergat Henk even na te denken, en pakte hij vlug de toren: een fraaie patstelling was de consequentie van deze actie! Maar laten we het van de positieve kant benaderen: tevens was dit ook het halfje wat we nodig hadden voor de teamwinst. Met de kleinst mogelijke winst keerden we weer terug naar Uden!
Ik heb het zelf beleefd als een bewogen wedstrijd, ik hoop dat dat ook een beetje over is gekomen uit het verslag. Volgende ronde gaan we gewoon weer met een achttal onze ongeslagen status verdedigen. (bron: Wilfred Theunissen)